Ciasne pomieszczenia, duża dynamika działań i wysoki stres, który wiąże się z operacjami w warunkach CQB nie sprzyja właściwej atencji w zakresie zasadniczych warunków bezpieczeństwa. Szybkie ruchy sprzyjają natomiast nieświadomemu mierzeniu w innych operatorów lub osoby postronne. Środowisko walk w terenie zurbanizowanym wymaga zastosowania niestandardowego sposoby użytkowania repliki.
REPLIKI BRONI KRÓTKICH W CQB
Osobiście, jestem zwolennikiem replik broni krótkich w operacjach CQB. Na tego rodzaju uzbrojeniu o wiele łatwiej i bezpieczniej można praktykować aktywność w terenie zurbanizowanym. Krótką repliką o wiele łatwiej operuje się w małych pomieszczeniach, z racji nieznacznej wagi i rozmiarów. Pozwala również na bardziej dynamiczne poruszanie. W ograniczonych FPS-ach i małej pojemności magazynka dopatrywałbym się wyłącznie plusów: mniej zbędnie wystrzeliwanego kompozytu i mniejsze ryzyko poważnych obrażeń. Postawa, którą będę omawiał dotyczy właśnie krótkich replik używanych przez kilkuosobowe zespoły w CQB.
To właśnie fakt działania zespołowego w CQB powoduje, że nieumiejętne użytkowanie replik stwarza zagrożenie nie tylko nam ale i wszystkim znajdującym się w tym samym terenie działania. Realizacja metodą dynamiczną niejednokrotnie wywoła sytuację w której partner może znaleźć sie na lini ognia: poruszanie w elemencie , pokonywanie schodów, wejście krzyżowe (criscross entry) czy nawet cornering wykonywany w dwójkach. W każdym z tych wypadków, nieświadomie możemy celować w plecy lub nogi osoby poprzedzającej. Czy skupiając się na zagrożeniu, zastanawiamy się gdzie w tej chwili wycelowana jest replika? Podejrzewam że nie zawsze.
Ułożenie repliki gwarantujące bezpieczną obsługę repliki w stanie gotowości (tzn, będąc przygotowaną do użycia, ale nie celując) jest postawa SUL opracowana przez instruktorów Maxa F. Joseph'a (TFTT) oraz Alana Brosnan'a (TEES) i wdrażana w departamentach jednostek S.W.A.T. Nazwa pochodzi z języka portugalskiego i oznacza "południe" czyli kierunek, w który skierowana jest lufa przy tym rozwiązaniu. Skąd język portugalski u amerykańskich instruktorów? Otóż w czasie szkoleń w Brazylii, Panowie bardzo często przemieszczali się w pojazdach typu SUV i zaczęli zastanawiać się jakie ustawienie broni umożliwi natychmiastowe działanie po opuszczeniu samochodu z jednoczesnym zapewnieniem bezpieczeństwa osób postronnych. Jednak jak się okazało, metoda to ma o wiele więcej zastosowań.
Postawa SUL opiera się na szybkich do opanowania i naturalnych odruchach. Równie szybko ruchy te kodują się w pamięci mięśniowej i po kilku godzinach treningu przychodzą wręcz mechanicznie. Skupmy się na podstawowych zasadach SUL:
RĘKA WSPOMAGAJĄCA
Ręka wspomagająca (nie trzymająca chwytu pistoletowego) przy ułożeniu SUL pełni rolę stabilizacyjną w pozycji gotowości oraz podczas celowania. Wymusza również prawidłowe ustawienie drugiej ręki i repliki. W razie starcia w pełnym kontakcie może być wykorzystana do odepchnięcia lub uderzenia (jeżeli trening lub potyczka zakłada elementy samoobrony).
Gdzie celujesz?!
Ciasne pomieszczenia, duża dynamika działań i wysoki stres, który wiąże się z operacjami w warunkach CQB nie sprzyja właściwej atencji w zakresie zasadniczych warunków bezpieczeństwa. Szybkie ruchy sprzyjają natomiast nieświadomemu mierzeniu w innych operatorów lub osoby postronne. Środowisko walk w terenie zurbanizowanym wymaga zastosowania niestandardowego sposoby użytkowania repliki.
REPLIKI BRONI KRÓTKICH W CQB
Osobiście, jestem zwolennikiem replik broni krótkich w operacjach CQB. Na tego rodzaju uzbrojeniu o wiele łatwiej i bezpieczniej można praktykować aktywność w terenie zurbanizowanym. Krótką repliką o wiele łatwiej operuje się w małych pomieszczeniach, z racji nieznacznej wagi i rozmiarów. Pozwala również na bardziej dynamiczne poruszanie. W ograniczonych FPS-ach i małej pojemności magazynka dopatrywałbym się wyłącznie plusów: mniej zbędnie wystrzeliwanego kompozytu i mniejsze ryzyko poważnych obrażeń. Postawa, którą będę omawiał dotyczy właśnie krótkich replik używanych przez kilkuosobowe zespoły w CQB.
To właśnie fakt działania zespołowego w CQB powoduje, że nieumiejętne użytkowanie replik stwarza zagrożenie nie tylko nam ale i wszystkim znajdującym się w tym samym terenie działania. Realizacja metodą dynamiczną niejednokrotnie wywoła sytuację w której partner może znaleźć sie na lini ognia: poruszanie w elemencie , pokonywanie schodów, wejście krzyżowe (criscross entry) czy nawet cornering wykonywany w dwójkach. W każdym z tych wypadków, nieświadomie możemy celować w plecy lub nogi osoby poprzedzającej. Czy skupiając się na zagrożeniu, zastanawiamy się gdzie w tej chwili wycelowana jest replika? Podejrzewam że nie zawsze.
Ułożenie repliki gwarantujące bezpieczną obsługę repliki w stanie gotowości (tzn, będąc przygotowaną do użycia, ale nie celując) jest postawa SUL opracowana przez instruktorów Maxa F. Joseph'a (TFTT) oraz Alana Brosnan'a (TEES) i wdrażana w departamentach jednostek S.W.A.T. Nazwa pochodzi z języka portugalskiego i oznacza "południe" czyli kierunek, w który skierowana jest lufa przy tym rozwiązaniu. Skąd język portugalski u amerykańskich instruktorów? Otóż w czasie szkoleń w Brazylii, Panowie bardzo często przemieszczali się w pojazdach typu SUV i zaczęli zastanawiać się jakie ustawienie broni umożliwi natychmiastowe działanie po opuszczeniu samochodu z jednoczesnym zapewnieniem bezpieczeństwa osób postronnych. Jednak jak się okazało, metoda to ma o wiele więcej zastosowań.
Postawa SUL opiera się na szybkich do opanowania i naturalnych odruchach. Równie szybko ruchy te kodują się w pamięci mięśniowej i po kilku godzinach treningu przychodzą wręcz mechanicznie. Skupmy się na podstawowych zasadach SUL:
RĘKA WSPOMAGAJĄCA
Ręka wspomagająca (nie trzymająca chwytu pistoletowego) przy ułożeniu SUL pełni rolę stabilizacyjną w pozycji gotowości oraz podczas celowania. Wymusza również prawidłowe ustawienie drugiej ręki i repliki. W razie starcia w pełnym kontakcie może być wykorzystana do odepchnięcia lub uderzenia (jeżeli trening lub potyczka zakłada elementy samoobrony).
ręka wspomagająca ułożona jest płasko tuż pod splotem słoneczny. Palce wyprostowane, równolegle ułożone do ziemi. Kciuk skierowany do góry. Pozycja ta może wywoływać napięcie na nadgarstki dlatego przydatne będą ćwiczenia rozciągające . Zważywszy na właściwą postawę operatora, która jest lekko pochylona należy mieć na uwadze, że ręka powinna zawsze być ułożona w orientacji pionowej.
RĘKA WIODĄCA
Jest to oczywiście ręka obsługująca replikę. To od jej ułożenia zależy skuteczność użytkowania repliki. Naczelna zasada bez względu na rodzaj repliki (krótka, SMG czy szturmowa) nigdy nie należy puszczać chwytu pistoletowego. Od otwierania drzwi, sięgania po magazynki czy przekazywania sygnałów jest ręka wspomagająca.
Palec wskazujący wyprostowany, nie trzymany na spuście!. Kciuk ręki wiodącej złączony z kciukiem ręki wspomagającej.
REPLIKA
Przy ułożeniu SUL, replika jest wyłączona z akcji (w danym momencie nie znajduje się w kontakcie ze strefą możliwego zagrożenia). SUL ma służyć bezpiecznemu przemieszczaniu się wewnątrz elementu, a nie stałemu monitowaniu i gotowości do strzału. Jednak ułożenie dłoni pozwala na bardzo szybkie nawiązaniu kontaktu z celem bez ryzyka narażenia osób postronnych (przy dobrym wyszkoleniu, nastąpi to szybciej niż przy tradycyjnym ustawieniu)
Replika skierowana jest w dół (SUL). Przy właściwym ułożeniu, linia ognia powinna znajdować się między nogami operatora.
ŁOKCIE
Łokcie powinny znajdować się jak najbliżej ciała, zgodnie z zasadą minimalizacji ekspozycji na strzał. Nieprawidłowe, zbyt szerokie ułożenie łokci nazywane jest przez amerykańskich instruktorów "chicken wings". Same łokcie są podkurczone i "przyklejone do ciała"
POZYCJA POCZĄTKOWA
Stosując powyższe zasady pozycja SUL powinna wyglądać następująco:
POZYCJA WYJŚCIOWA
Przy kontakcie "wyciskamy" ręce przed siebie, kciuki rozłączają się. Ruch ten powinien nam przychodzić naturalnie ponieważ nie wywołuje nieodpowiedniego napięcia mięśni. Czas reakcji jest bardzo krótki.
OBRACANIE (zmiana postawy strzeleckiej)
Obracanie to jeden z manewrów ryzykownych względem pozostałych osób w budynku. Wyrobienie odruchu, w którym podczas szybkiej zmiany pozycji układamy replikę tak, żeby nikt nie znalazł się na linii ognia wymaga długiej praktyki i presji instruktorskiej lub kolegów. Ustawienie SUL minimalizuje te ryzyko. Wymusza jednak pracę całym ciałem przy obracaniu, a nie jedynie kręgosłupem. Zwróćmy uwagę, że podczas lekkiego obrotu wyłącznie kręgosłupem w którymś momencie linia ognia zamiast między nogami, znajdzie się...na naszej stopie. Dlatego obracamy zawsze całe ciało, pracując głownie nogami i zachowując przy tym nieznaczny rozkrok.
przykład ryzyka jakie wywołuje błędne obracanie:
ZALETY
Zastosowanie SUL ma sens jedynie w walkach w pomieszczeniach realizowanych w elemencie. Ale gdy te warunki są już spełnione bardzo ciężko szukać lepszego rozwiązania dla bezpiecznego poruszania z repliką broni krótkiej w obiekcie. Replika cały czas znajduje się blisko ciała. To niweluje ryzyko zauważenia repliki przez przeciwnika zanim w progu pojawi się reszta ciała. Inna kwestia to bardzo dobre możliwości wykonania strzału w niewygodnej, ścieśnionej pozycji lub wąskim korytarzy - ciało jest tak ustawione, że nie wymaga prawie żadnej przestrzeni do operowania. Przy ASG może nie będzie to aż tak znaczące, ale SUL umożliwia również zastosowanie prostych technik interwencyjnych wobec napastnika. Na koniec zaleta będąca istotą SUL - BEZPIECZEŃSTWO. Z całym przekonaniem mogę stwierdzić, że podczas symulacji realizowanych przez SGO Gdańsk z wykorzystaniem tej techniki ani razu nie stworzono zagrożenia dla uczestników (chociażby celując nieświadomie w plecy, co zdarza się nawet podczas prawdziwych akcji). Gdybym zadał pytanie, "GDZIE CELUJESZ?" usłyszałbym jedną, uspokajającą odpowiedź "SUL".
Wizualizacja VIDEO techniki, wykonana przez SGO Gdańsk (Ramirez):
http://www.youtube.com/watch?v=YhT3XszKIps
Oparcie merytoryczne:
Defensive Carry
SUL position, Tom Perroni, 2008
Guns & Weapons for Law Enforcement
SUL position, Max F. Joseph, 2000
S.W.A.T.
SUL - CQB pistol ready position, Max F. Joseph, 2000
SUL - here's the scoop, Max F. Joseph, 2004
Źródło:
http://www.sgo.gda.pl/forum/post79.html#p79
Informacje od autora opracowania, prawa autorskie, wykorzystana literatura i materiały.